Z Dzienniczka s. Faustyny na dziś:

Jezu, dziękuję Ci za codzienne drobne krzyżyki, za przeciwności w moich zamiarach, za trud życia wspólnego, za złe tłumaczenie intencji, za poniżanie przez innych, za cierpkie się obchodzenie z nami, za posądzenia niewinne, za słabe zdrowie i wyczerpanie sił, za zaparcie się własnej woli, za wyniszczenie swego ja, za nieuznanie w niczym, za pokrzyżowanie wszystkich planów. Dziękuję Ci, Jezu, za cierpienia wewnętrzne, za oschłości ducha, za trwogi, lęki i niepewności, za ciemność i gęsty mrok wewnętrzny, za pokusy i różne doświadczenia, za udręki, które wypowiedzieć trudno, a zwłaszcza za te, w których nas nikt nie zrozumie, za godzinę śmierci, za ciężkość walki w niej, za całą jej gorycz. Dziękuję Ci, Jezu, któryś wpierw wypił ten kielich goryczy, nim mnie, złagodzony, podałeś. Oto przyłożyłam usta do tego kielicha woli Twojej świętej, niech mi się stanie według upodobań Twoich, niechaj się stanie ze mną, to, co zakreśliła mądrość Twoja przed wiekami. Pragnę wysączyć kielich przeznaczeń aż do ostatniej kropelki, nie chcę badać ich przeznaczenia; w goryczy radość moja, w beznadziejności ufność moja. W Tobie Panie wszystko dobre jest, co daje ojcowskie Twe serce; nie przenoszę pociech nad gorycze ani goryczy nad pociechy, ale za wszystko dziękuję Ci, Jezu. Rozkoszą moją jest wpatrywać się w Ciebie, Boże niepojęty. W tych tajemniczych istnieniach przebywa duch mój, tam czuję, że jestem u siebie. Znane mi dobrze mieszkanie Oblubieńca mego. Czuję, że nie ma ani jednej kropli krwi we mnie, która by nie płonęła miłością ku Tobie. O Piękności niestworzona, kto Ciebie raz pozna, ten nic innego kochać nie może. Czuję otchłań swej duszy bezdenną i nic jej nie wyrówna jeno Bóg sam. Czuję, że tonę w Nim jako jedno ziarenko piasku w bezdennym oceanie. [Dz. 343]

 

Kochani,

dzisiejsza Ewangelia z poniedziałku i wspomnienia św. Jana od Krzyża (14.12.2020) przynosi nam takie oto słowa:

Gdy Jezus przyszedł do świątyni i nauczał, przystąpili do Niego arcykapłani i starsi ludu z pytaniem: „Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę?” Jezus im odpowiedział: „Ja też zadam wam jedno pytanie; jeśli odpowiecie Mi na nie, i Ja powiem wam, jakim prawem to czynię. Skąd pochodzi chrzest Janowy: z nieba czy od ludzi?” Oni zastanawiali się między sobą: „Jeśli powiemy: "z nieba", to nam zarzuci: "Dlaczego więc nie uwierzyliście mu?" A jeśli powiemy: "od ludzi", boimy się tłumu, bo wszyscy uważają Jana za proroka”. Odpowiedzieli więc Jezusowi: „Nie wiemy”. On również im odpowiedział: „Więc i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię” (Mt 21, 23-27).


Mogę się przejrzeć w dzisiejszej scenie z Ewangelii i zobaczyć jak wygląda moja relacja z Jezusem. Czy bliżej mi do arcykapłanów i starszych ludu, którzy przyjmują postawę wobec Jezusa: przekonaj nas, że jesteś kimś niezwykłym, że posiadasz władzę, że ktoś ważniejszy od nas udzielił jej Tobie. To postawa biernego wyczekiwania podszytego krytyką, a być może i wrogością. Wiemy, że przeciwieństwem tej postawy jest zachowanie prostych ludzi z kart Ewangelii: grzeszników, celników, prostytutek czy ludzi chorych. Przychodzą do Jezusa nie po to, aby im udowodnił, że ma autorytet i władzę, ale dlatego, że wierzą że jest Mesjaszem i że sami potrzebują uzdrowienia. Adwent to czas naszego intensywniejszego nawracania się. Jezus pokazuje nam dziś, że droga nawrócenia zaczyna się w naszym sercu. Z jednej strony od uznania swej niemocy, słabości, grzeszności - tego, że sami z siebie nic nie możemy. Z drugiej strony od uznania Jego mocy. Te dwie postawy muszą się odnaleźć ze sobą w naszym sercu. Jest to zarazem droga prostoty. Nie muszę kombinować, działać na własną rękę, wykorzystywać Jezusa lub kogokolwiek innego dla osiągnięcia własnych celów. Zwyczajnie i prosto przychodzę ze swoją nędzą do Niego. On będzie wiedział, co z tym zrobić. To wystarczy.

 

Życzę Wam i sobie owocnego przeżycia czasu Adwentu, który jeszcze nam pozostał.
Niech przyniesie nam wszystkim pokój z bezwarunkowego powierzenia się Bogu.

o. Dariusz Michalski SJ
Kustosz Sanktuarium

 

Więcej rozważań na:

Chwila na dobre myśli, refleksję, modlitwę, zatrzymanie...

© 2016-2022 Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Pocieszenia. Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej
ul. Szewska 18, 61-760 Poznań, tel. 61 852 50 76 poznan@jezuici.pl
Złotówkowe (PLN): 35 1140 2017 0000 4502 1306 8683
Euro (): 88 1140 2004 0000 3912 0586 1986
USA Dolarowe ($): 86 1140 2004 0000 3012 0586 1978
Wykonanie: Solmedia.pl