Formacja

Wielki Poniedziałek: Powołałem cię słusznie

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta posługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego i drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi nogi, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku. Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z uczniów Jego, ten, który miał Go wydać: Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim? Powiedział zaś to nie dlatego, jakoby dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem, i mając trzos wykradał to, co składano. Na to Jezus powiedział: Zostaw ją! Przechowała to, aby /Mnie namaścić/ na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, ale Mnie nie zawsze macie. Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili stracić również Łazarza, Gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa (J 12,1-11).

* * *

Marto, powołałem cię słusznie, abyś mi usługiwała.

Mario, powołałem cię słusznie, abyś mnie wielbiła i oddawała mi cześć.

Judaszu, powołałem cię słusznie, abyś szedł za mną i byś był mi wierny.

Łazarzu, powołałem cię słusznie, choć z powodu przyjaźni ze mną niektórzy chcą cię zabić.

Agnieszko, Marku, Łukaszu… – powołałem cię słusznie!

Aktualności

2209, 2017

O Sanktuarium i nie tylko