Św. Ignacy Loyola (1491-1556)
Założyciel zakonu Towarzystwa Jezusowego

St-Ignatius-of-LoyolaPochodził ze szlacheckiego rodu Basków. Był dzielnym i ambitnym rycerzem. Marzył o odznaczeniu się i zdobyciu sławy. Wiele medytował nad swym życiem. Mając prawie 30 lat, ocenił je jako powierzchowne i postanowił radykalnie je zmienić. Przemiana zaczęła się nagle, gdy został ciężko ranny w nogę od kuli armatniej i nie mógł chodzić.

W okresie rekonwalescencji zaczął czytać z nudów dwie pobożne książki: „Życie Chrystusa” i „Żywoty świętych”. Wiele rozmyśla nad sensem swojego dalszego życia i postanawia je całkowicie zmienić, by odtąd „odznaczyć się” i „wsławić” służąc Jezusowi Chrystusowi i Jego Matce.

Do czasu swojego nawrócenia nosił imię INIGO, co w języku baskijskim znaczyło OGIEŃ. Potem posługiwał się imieniem IGNACY. Przybrał je sobie dla uczczenia antiocheń-skiego biskupa i męczennika, do którego żywił wielką cześć.

Proces głębokiego nawrócenia trwał u niego długo i przechodził przez wiele bogatych doświadczeń duchowych, które Ignacy spisał w książeczce „Ćwiczenia duchowne”. W czasie studiów dzielił się tymi doświadczeniami z niektórymi kolegami, którzy przyłączyli się do niego i wspólnie zaczęli zastanawiać się, w jaki sposób lepiej służyć Chrystusowi i Jego Kościołowi. Ich wspólna refleksja, modlitwa i rozeznawanie zaowocowały powstaniem zakonu Towarzystwa Jezusowego.